Dziś, 30 października 2026 roku, Pani Halina Rogozińska kończy 100 lat. Uczniowie klas 4B, 4C i 7A dobrze wiedzą, kim jest. W ostatnim czasie poznali jej historię w ramach ogólnopolskiej akcji „BohaterON w Twojej Szkole”, której tegoroczna edycja została poświęcona właśnie jej.
Pani Halinka urodziła się w Warszawie jesienią 1926 roku. Miała czternaście lat, kiedy razem z mamą i rodzeństwem została wysiedlona z domu i trafiła do niemieckiego obozu w Działdowie. Latem 1944 roku, jako siedemnastoletnia żołnierka Armii Krajowej, walczyła w Powstaniu Warszawskim. Była łączniczką i sanitariuszką, najpierw na Ochocie, później w Puszczy Kampinoskiej. Nosiła pseudonimy „Mała” i „Niebieska”.
Przez całą wojnę towarzyszyła jej zabawa, której nauczyła ją mama. Nazywały ją „grą w zadowolenie”. Zasada jest prosta: każdego dnia trzeba znaleźć choć jeden powód do radości, nawet najmniejszy. Pani Halinka gra w nią do dziś. Wieczorem, zanim zaśnie, myśli o czymś dobrym, co się wydarzyło albo dopiero ją czeka, i potrafi cieszyć się już na samą myśl o porannej kawie.
Tę grę poznali również nasi uczniowie. Na lekcjach słuchali wspomnień Pani Halinki i zastanawiali się, co pomagało ludziom w czasie wojny nie tracić nadziei. Potem zaczęli szukać własnych powodów do zadowolenia. Zapisali je na karteczkach, a my wysłaliśmy je razem z życzeniami do organizatorów akcji. Nasze karteczki dołączyły do tysięcy innych z całej Polski i stały się częścią urodzinowej instalacji, którą Pani Halinka zobaczy właśnie dziś. Jej rodzina zapewnia, że przeczyta każdą z nich, choćby miała zarwać noc.
Trudno objąć myślą sto lat takiego życia. Pani Halinka widziała, jak płonie jej miasto, opatrywała rannych i sama mówi, że wiele razy powinna była zginąć. Mimo wszystko przez całe życie wybierała szukanie dobra. Wierzymy, że słowa pisane w naszych szkolnych ławkach, daleko od Warszawy, dołożą jej dziś kilka nowych powodów do uśmiechu.
Droga Pani Halinko! Z okazji setnych urodzin życzymy Pani zdrowia, spokoju i jeszcze wielu poranków z ulubioną kawą. Niech powodów do zadowolenia nigdy Pani nie zabraknie. Dziękujemy za odwagę z 1944 roku i za lekcję, którą daje nam Pani dzisiaj. Pamiętamy o Pani i o wszystkich bohaterach Powstania Warszawskiego.
Anna Biedrzycka oraz uczniowie klas 4b, 4c oraz 7a
